Інфармацыя для бацькоў © Детский сад 520 г.Минска

Адчуванне роднай мовы набываецца ў працэсе штодзённых стасункаў і ўзаемаадносін з іншымі людзьмі. Таму педагогі групы і спецыялісты размаўляюць з дзецьмі на працягу ўсяго дня толькі на роднай мове. Выхавальнікі дашкольнай адукацыі ў сваёй працы выкарыстоўваюць мяккі імерсійны метад, які прадугледжвае паступовае ўвядзенне беларускай мовы ў працэс навучання. На такіх занятках у дзетак развіваецца гаворка, узбагачаецца слоўнікавы запас, развіваецца лагічнае мысленне, памяць і ўвага.

У дадзенай групе любоў да роднай мовы фармуецца і праз вывучэнне роднага краю, гісторыі і культуры. Важнай часткай працы ў групе з беларускай мовай навучання і выхавання з’яўляецца ўзаемадзеянне з бацькамі, бо менавіта з адносін таты і мамы да роднай мовы ў дзетак фарміруецца першае ўражанне і першае любоў да таго месца, дзе яны нарадзіліся.

Педагогі ў сваёй працы з дзецьмі выкарыстоўваюць розныя формы работы, якія не прымушаюць выхаванцаў «завучваць», а падштурхоўваюць да ўсвядомленага запамінання слова, паэтычнага рядка, да жадання падзяліцца радасцю свайго адкрыцця з сябрамі і бацькамі. Педагогі разам з дзецьмі чытаюць, праводзяць гутаркі, вучаць вершы, арганізоўваюць гульні і святы, якія дапамагаюць лепш засвойваць прапанаваны матэрыял і ўцягнуць дзяцей у працэс творчасці.

Прызначэнне групы з беларускай мовай навучання і выхавання — дапамагчы выгадаваць сапраўдных патрыётаў сваёй краіны. Пры арганізацыі адукацыйнага працэсу на беларускай мове, а таксама з мэтай далучэння выхаванцаў да нацыянальнай культуры, педагогамі дашкольнай установы выкарыстоўваюцца вучэбныя выданні, з улікам узроставых асаблівасцяў навучэнцаў. Яны змяшчаюць сістэматызаваныя звесткі навуковага або прыкладнога характару, неабходныя для рэалізацыі адукацыйных праграм і выкладзены ў форме, зручнай для арганізацыі адукацыйнага працэсу і ў парадку, вызначаным часткай 2 пункта 9 артыкула 94 Кодэкса Рэспублікі Беларусь аб адукацыі.

Засваенне дзецьмі беларускай мовы ажыццяўляецца ў спецыфічнай сітуацыі руска-беларускага блізкароднаснага двухмоўя. Для большасці дашкольнікаў першай мовай, на якой яны вучацца гаварыць і думаць, з'яўляецца руская. У той жа час дзеці даволі рана далучаюцца да беларускай мовы, чуючы яе па радыё, тэлебачанні, ад некаторых дарослых і ў дзіцячым садзе, на асобных занятках.

раскрыть » / « свернуть

Паўнавартасная беларускамоўнае асяродзе ў дашкольнікаў адсутнічае. Больш за тое, дзеці могуць карыстацца рускай мовай нават тады, калі да іх звяртаюцца па-беларуску, ведаючы, што іх разумеюць. Такім чынам, маўленчыя сітуацыі, у якіх аказваюцца дзеці, не ствараюць у іх жыццёвай неабходнасці размаўляць па-беларуску. З іншага боку, стыхійнае авалоданне беларускай мовай прыводзіць да змешвання рускага і беларускага маўлення дзяцей.

Такім чынам, гэта патрабуе спецыфічных падыходаў да навучання дзяцей беларускай мове.

Творы фальклору сваім зместам і формай найлепшым чынам дапамогуць ў гэтым. Паступова яны ўводзяць малога ў стыхію народнага словы, раскрываюць яго багацце і прыгажосць. З'яўляюцца ўзорам прыгажосці мовыі. Народныя казкі, спрыяюць засваенню ўсіх формаў мовы, якія даюць магчымасць выпрацоўкі ў дзяцей ўласных моўных навыкаў.

Зараз дадзеная праблема становіцца яшчэ больш актуальнай. Недахоп часу ў бацькоў, адсутнасць актывізацыі беларускай мовы з боку бацькоў - прыводзіць да праблем развіцця маўлення дзяцей. На жаль, дзіця больш часу праводзіць за кампутарам, чым у жывым асяроддзі. З прычыны гэтага, творы народнай творчасці практычна не выкарыстоўваюцца нават ў малодшым узросце. Дашкольны ўзрост - гэта перыяд актыўнага засваення дзецьмі гутарковага мовы, станаўлення і развіцця ўсіх бакоў мовы: фанетычнай, лексічнай, граматычнай. Паўнавартаснае валоданне роднай мовай у дашкольным дзяцінстве з'яўляецца неабходнай умовай для разумовага, эстэтычнага, маральнага выхавання дзяцей. Чым раней дзеці чуюць беларускую мову, тым вальней яны будуць карыстацца ёй ў далейшым.

Але жыццё ў рэчышчы народнай культуры не можа быць навязана бацькам. Яно можа быць толькі вынікам натуральнага выбару кожнага чалавека, які бачыць менавіта ў гэтым карысць для дзяцей і адчувае пульс роднай культуры ў самім сабе.. Дзяцінства немагчыма ўявіць без казкі, таму што слухаць казкі, якія табе расказваюць тата і мама, бабуля ці дзядуля, ці добрая выхавацелька, калі бацькоў няма побач — гэта адно з правоў дзіцяці, запісаных у Канвенцыі аб правах дзіцяці. У ёй сказана, што дзіця мае права на зносіны і на ўвагу, на паўнавартаснае развіццё, на выражэнне сябе, на адпаведную свайму ўзросту і зразумелую ў гэтым узросце інфармацыю, а таксама на вывучэнне культуры свайго народу.

Калі мы гаворым пра Канвенцыю аб правах дзіцяці, у першую чаргу мы думаем пра глабальныя рэчы: пра мір, пра вайну, пра адукацыю, пра ежу, пра жытло і здароўе. Бясспрэчна, гэта вельмі важна.

Але Вашая ўвага, Вашыя абдымкі, Вашая сіла і абарона, Вашая пяшчота і клопат вельмі патрэбныя Вашым дзецям.

Намеснік загадчыка па асноўнай дзейнасці Т. С. Пацэйка

раскрыть » / « свернуть